تاثیر سازماندهی در مدیریت بحران های اجتماعی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

کارشناس ارشد حفاظت اطلاعات دانشکده علوم و فنون فارابی

چکیده

مدیریت بحران های اجتماعی در جوامع گوناگون یکسان نبوده و تحت تاثیر متغیرهای کلانی چون نظام سیاسی حاکم، فرهنگ امنیتی و آستانه تحمل دولت ها بوده و در اساس عملی پیچیده و تا حد زیادی زمینه محور و حاصل نظام ادراکی نخبگان سیاسی و امنیتی کشور می باشد. هدف پژوهش حاضر تبیین چگونگی سازماندهی در بحران های اجتماعی جهت جلوگیری از گسترش و امنیتی شدن آن می باشد و نوع پژوهش کاربردی و از روش تحلیلی – توصیفی استفاده شده و محقق درصدد پاسخ به این سوال که سازماندهی در مدیریت بحران های اجتماعی چه تاثیری دارد، می باشد و حجم نمونه جامعه آماری پژوهش حاضر را تعداد ۴۰ نفر از صاحب نظران و متخصصین آگاه به مقوله های مدیریت و بحران تشکیل داده اند که با توجه به تعداد محدود، کلیه اعضای جامعه آماری به عنوان حجم نمونه استفاده شده اند. بعد از جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه ای متشکل از ۱۶ سوال در رابطه با متغیرهای پژوهش تهیه و پس از توزیع و جمع آوری پرسشنامه ها، پاسخ ها از طریق نرم افزار اس پی اس اس و با استفاده از آزمون خی دو مورد تجزیه وتحلیل آماری قرار گرفت و نتایج حاصل فرضیه این پژوهش را تائید نمود. نتایج پژوهش بیانگر این است که سازماندهی در مراحل قبل (پیش بینی، پیشگیری، آمادگی) شروع (هشدار و مصونیت، ارزیابی مقدماتی و بسیج منابع، پاسخگویی سریع) حین (امداد و نجات، عملیات ویژه، مهارسازی) و پس از بحران (بازیابی، بازسازی، یادگیری) نقش موثری در جلوگیری از گسترش و امنیتی شدن بحران های اجتماعی دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Impact of Organization on Social Crises Management

نویسنده [English]

  • mohsen nakini
چکیده [English]

Management of social crises in different societies is not the same and is influenced by great variables such as ruling political system, security culture and the threshold of tolerance of the government and is, in essence, complex and largely grounded in the conceptual system of the political and security elite of the country. The purpose of this study is to explain how to organize in times of social crises in order to prevent its expansion and Securitization. And this research is an applied one an analytical-descriptive method is used, and the researcher seeks to answer the question of how the organization has a role in managing social crises. The statistical population of the present study consists of 40 knowledgeable experts in management and crisis, and according to a limited number, all members of the statistical society were used as sample size. After collecting data, a questionnaire consisting of 16 questions about the research variables was prepared and after distributing and collecting the questionnaires, responses were analyzed using SPSS software and Chi-square test. And the results confirmed the hypothesis of this study. The results of the research indicate that the organization in the pre-start stages (prediction, prevention, preparation) beginning stages (warning and immunity, preliminary assessment and resource mobilization, rapid response) during stages (relief, rescue, special operations, containment) and post-crisis stages (recovery, reconstruction, Learning) plays an effective role in preventing the escalation of social crises and becoming a security issue

کلیدواژه‌ها [English]

  • Organization crisis management social crisis crisis Securitization
اپتر، دیوید آی و چارلز اف. اندر پین (1380)؛ اعتراض سیاسی و تغییر اجتماعی، (محمدرضا سعیدی، مترجم). تهران: انتشارات پژوهشکده مطالعات راهبردی.
افتخاری، اصغر (1386)؛ شاخص‌های سنجش تهدید. فصلنامه راهبرد دفاعی (18)،
الوانی، سید مهدی (1371)؛ تصمیم‌گیری و تعیین خط‌مشی دولتی، تهران: انتشارات سمت.
انسف، اچ ایگور وادوارد جی.مک دانل (1375)؛ استقرار مدیریت استراتژیک (عبدالله زندیه، مترجم). تهران: سمت.
برچر، مایکل و جاناتان ویلکنفلد (1382)؛ بحران، تعارض و بی‌ثباتی (علی صبحدل، مترجم). تهران: انتشارات پژوهشکده مطالعات راهبردی.
بوزان، باری، الی ویور و پاپ دو ویلد (1386)؛ چارچوبی تازه برای تحلیل امنیت (علیرضا طیب، مترجم). تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
تاجیک، محمدرضا (1384)؛ مدیریت بحران تهران: فرهنگ گفتمان.
دوئتری، جیمز و فالتزگراف (1372)؛ نظریه‌های متعارض در روابط بین‌الملل (علیرضا طیب و وحید بزرگی، مترجم). تهران: نشر قومس.
عبدالله خانی، علی (1386)؛ رویکردها و طرح‌های امریکایی درباره ایران تهران: موسسه مطالعاتی و پژوهش‎هایی بین‌المللی ابرار معاصر.
اعرابی، سید محمد (1385)؛ طراحی ساختار سازمانی، تهران، دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ویرایش دوم، چاپ پنجم.
قلی‌پور، آرین؛ سبک رهبری عامل تعیین‌کننده ساختار سازمانی رسمی، مجله دانش مدیریت، سال چهاردهم، تابستان 1380، شماره 53.
ریچارد، اچ‌هال (1384)؛ سازمان، ساختار، فرایند و ره‌آوردها، علی پارساییان و سید محمد اعرابی، تهران، دفتر پژوهش‌های فرهنگی، چاپ چهارم.
دفت، ریچارد آل (1387)؛ تئوری و طراحی سازمان، علی پارسائیان و سید محمد اعرابی، تهران، دفتر پژوهش‌های فرهنگی، چاپ نهم.
رابینز، استیفن پی (1385)؛ تئوری سازمان (ساختار، طراحی و کاربردها)، سید مهدی الوانی و حسن دانایی‌فرد، تهران، صفار، چاپ پانزدهم.
رضائیان، علی (1387)؛ مبانی سازمان و مدیریت، تهران، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها، چاپ یازدهم.
پورعزت، علی‌اصغر و همکاران (1383)؛ طراحی سامانه بسیج امکانات ملی برای مواجه مناسب با بحران‌های طبیعی و اجتماعی. نشریه کمال مدیریت، شماره 4 و 5.
حسینی، حسین و جدی، سید مجید (1385)؛ مدیریت بحران با رویکرد امنیت عمومی. جلد اول، تهران: معاونت آموزش ناجا.
روشندل اربطانی، طاهر (1387)؛ نقش مدیریت رسانه در تحول بحران از پدیدهای تهدید ساز به مقول‌های فرصت‌ساز، مجموعه مقالات اولین همایش رسانه ملی و مدیریت بحران، تهران: صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران
Brown Michael E. (ed.) (1996) The International Dimensions of Internal Conflict. Cambridge, Massachusetts & London: The MIT Press.
Habermas, Jurgen (1996) Theory and Practice.trans, by Jhon Viertel, Cambridge: Polity Press.
Holsti Ole R (1972) Crisis, Escalation, War. Montreal, Mc Gill, Queens University Press. Waever, ole, (1995) Securitization and Desecurization, in R, Lipschutz (ed) On Security, New York
Bernstein, Jonathan (2004). The ten step of crisis communication, Oliver Del
Geary, W.Sikich (2001). “All hazard crisis management Planning” Logical management
Mitroff (2001). “Strategic management of corporation crisis”, Columbia Journal of world Business, vol 6.
6- Panrose, J.M(2000)."The role of perception in crisis planning", Journal of Public