امروزه تهدیدات هواپایه، مهمترین تهدید نظامی جمهوری اسلامی ایران محسوب میگردد و آسمان، عرصه این کارزار است؛ بنابراین، پایش تماموقت آسمان، از ضروریات پدافند هوایی است که توسط رادارهای تحت فرماندهی نپاجا انجام میگردد. با توجه به نقش اساسی سامانههای راداری در کشف اهداف پرنده، رشد سریع تهدیدات هوایی و نقش سرعت عمل در جنگهای آینده، آمادهبودن سامانههای رادار زمینی، از اهمیت بسزایی برخوردار است. این پژوهش ازنظر هدف کاربردی و با روش موردی - زمینهای و جمعآوری اطلاعات آن به دو روش کتابخانهای و میدانی انجامشده است. در روش کتابخانهای از طریق مطالعه اسناد و مدارک و در روش میدانی از ابزارهایی چون مصاحبه و پرسشنامه استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش را تعداد 54 نفر از کارکنان شاغل در مجموعه آماد و پشتیبانی و مراکز دپوی تعمیراتی نپاجا تشکیل داده است. در ادامه دادههای تحقیق، از روش آمار توصیفی (تنظیم جداول و نمودارهای توصیفی) و با استفاده از نرمافزار SPSS تجزیهوتحلیل شد و نهایتاً به رتبهبندی عوامل مؤثر و بااهمیت پرداخته شده است. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که ازجمله سازوکارهای ارتقای آمادگی فنی سامانههای رادار زمینی نپاجا در بعد نگهداری، به ارتقای فرهنگ نگهداری، تأمین و پشتیبانی بهموقع منابع مالی، مواد مصرفی، قطعات یدکی، تجهیزات و ابزارآلات میتوان اشاره کرد؛ همچنین در بعد تعمیرات نیز توسعه، تجهیز، استانداردسازی و ایمنسازی فضاها و کارگاههای بخش تعمیرات و تأمین و پشتیبانی بهموقع مواد مصرفی و قطعات یدکی، بیشترین اثرگذاری را در افزایش آمادگی فنی سامانههای راداری نپاجا دارد.
)