امنیت اجتماعی، از مهمترین ابعاد امنیت ملی و از شاید مهمترین زیرساخت اساسی برای دستیابی به توسعه اقتصادی و بهبود سطح رفاه در جامعه به شمار آید. پنجرهی جمعیتی، دورهی زمانی بـه نـسبت کوتاه از تحولات جمعیتی یک کشور اسـت کـه در آن نسبت جمعیت سنین فعالیت به حداکثر رسیده و نوعی ساختار جمعیتی مطلوب برای شـتاب بخشیدن به رشد و پیشرفت کشور مهیا میشود.در این پژوهش با رویکرد امنیت اجتماعی و ملی با روش کمی و پیمایشی و با تکنیک پرسش نامه محقق ساخته که روایی و پایایی آن تأیید گرده است، نقش پنجره جمعیتی بر امنیت اجتماعی تبیین می گردد. با انتخاب حجم نمونه 100 نفر ، که 50 نفر آن را صاحب نظران و مدیران جمعیتشناسی مرکز آمار ایران و 50 نفر دیگر را مدیران و مسئولین حاضر در پلیس امنیت اجتماعی نیروی انتظامی تشکیل میدهند.داده های توصیفی با استفاده از نرم افزار SPSS، آلفای کرونباخ آن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و ضریب آلفا برابر 822/0 محاسبه و سپس از آزمون ویلکاکسون[1] برای آزمون فرضیات استفاده گردید، و نتایج حاصله نشان داد که دورهی پنجرهی جمعیتیِ گشوده شده در کشوربا افزایش عرضه نیروی کار، افزایش مشارکت زنان، افزایش قدرت پساندازها، افزایش کیفیت جمعیت، میتواند نقش بهسزایی در تامین و یا تهدید شاخصهای امنیت اجتماعی از قبیل تامین نیازهای امنیتی مردم، بهبود خدمات امید به آینده وکاهش بیکاری، داشته باشد.