سیاست جنایی مشارکتی، به معنای همکاری شهروندان با مسئولین در جهت پیشگیری از جرائم است که در جرائم برخلاف امنیت ملی نیز میتواند کارائی داشته باشد. این پژوهش به روش تحلیلی-توصیفی باهدف بررسی کاربرد سیاست جنایی مشارکتی در پیشگیری از جرائم امنیتی انجامشده است. نتیجه اینکه اجرای این سیاست در پیشگیری از جرائم مذکور میتواند نتیجه مثبتی داشته باشد. در این باره نیاز است که هر فرد ایرانی با داشتن تعصب نسبت به کشور خود، چشم کشور محسوب شده و در صورت برخورد با هر مسئله امنیتی، سریعاً آن را به اطلاع مسئولین امنیتی برساند. با داشتن تعصبات وطنپرستی، همکاری با سرویس های اطلاعاتی معاند معنا نداشته و دراینباره فرهنگسازی توسط رسانه ملی نیاز است. حکومت نیز با حسن روابط با دیگر کشورها و سیاست تنش زدایی، خود به خود انگیزه برای اقدامات امنیتی دشمن را از بین برده و بدین صورت، زمینه همکاری شهروندان با سرویس های امنیتی بیگانه به حداقل وسعت خواهد رسید. مردم محلی هر منطقه به دلیل اشراف نسبت به آن منطقه، میتوانند همکاری بهتری با نیروهای امنیتی داشته باشند و ضمن شناسایی عوامل ضدانقلاب، مانع از اجرای توطئهها شوند. در صورت وقوع جرم نیز مردم میبایست در جریان تحقیقات به نیروهای امنیتی کمک کرده و نسبت به رساندن اطلاع دقیق به آنها، در حد توان اقدام نمایند.
)